کلیسا آگیا ایرینی (سنت ایرینی)

Loading...

آگیا ایرینی ، کلیسای باشکوه کلان شهر آتن

در مرکز تاریخی تجاری آتن، در کنار میدان خوش منظره‌ای در وسط شهر، می‌توان کلیسا آگیا ایرینی (سنت ایرینی) را دید. کلیسای باشکوه سنت ایرینی بین خیابان‌های آیولو و آتیناز قرار دارد. اینجا بخاطر سبک معماری زیبایش، یکی از چشمگیرترین مناطق بشمار می‌رود.

این کلیسا‌ی زیبا و چشمگیر به طور رسمی در طی فرمانروایی تُرک‌ها ساخته شده بود و به عنوان محل ملاقات مسیحیان در زمان‌های مهم و چالش‌ برانگیز مورد استفاده قرار می‌گرفت. در گذشته در مکان فعلی این کلیسا، یک کلیسای متعلق به دوره بیزانس وجود داشت، که در ابتدای قرن هجدهم یک صومعه نیز بود.

کلیسا آگیا ایرینی
کلیسا آگیا ایرینی

تاریخچه کلیساي آگیا ایرینی

در سال 1821، در زمان انقلاب یونان صدمات بسیاری به این کلیسا وارد شد. بعد از آزادی یونان در این سال و تاسیس دولت مدرن یونان، و هنگامی که پایتخت از شهر نافپلیو به آتن انتقال یافت، کلیسای آگیا ایرینی (سنت ایرینی) تبدیل به یک محل ویژه شد. یونانیان از سال‌ 1834 تا 1835 به تعمیر این کلیسا پرداختند و این کلیسا تبدیل به مهم‌ترین کلیسای پایتخت جدید شد. از آن پس این کلیسا میزبان مراسم‌های مذهبی رسمی بسیاری گردید. منابع معتبری ذکر کردند که کلیسا به وسیله‌ی استفاده از خرابه‌های بیش از 70 کلیسای قدیمی دوره بیزانس و همچنین بخش‌هایی از خرابه‌های باستانی تپه آکروپولیس ساخته شده بود.

علی رغم صدمات ناشی از گذشت زمان و آسیب‌هایی که در طی شورش سال 1821 به کلیسا وارد شد، کلیسای قرون وسطایی آگیا ایرینی (سنت ایرینی)، به عنوان یکی از مهم‌ترین کلیساهای آتن باقی ماند. این اتفاق‌ها در زمان آزادی و زمانی که آتن پایتخت یونان شد، رخ داد. این محل درست همان جایی می‌باشد که در حضور پادشاه تمام مراسمات دینی و رسمی برگزار می‌شود. تندیس‌هایی بوسیله اسپیریدوناس هاتزیگیانوپولوس (مهم‌ترین نماینده‌ی نقاش منسوب به کلیسا) در نیمه دوم قرن نوزدهم ساخته شده بود. در حقیقت، این نقاشی‌ها از جمله مهمترین آثار این هنرمند و نقاش بزرگ بشمار می‌رود.

تا سال 1862، از کلیسا به عنوان کلیسای جامع شهر استفاده می‌شد و در این زمان کلیسا مربوط به رویدادهای برجسته و مهم تاریخ یونان مدرن بود. مراسم‌های بسیاری در این کلیسا برگزار می‌شدند. مراسم‌هایی از جمله جشن اولین سالگرد ملی در سال 1838، مراسم دفن یکی ازقهرمانان جنگ بنام تئودوروس کولوکوترونیس در سال 1843 و تمجید از استقلال داخلی کلیسا در یونان در سال 1850 و غیره.

کلیسای آگیا ایرینی
کلیسای آگیا ایرینی

سنت ایرینی، دوشیزه‌ای بزرگ و مقدس

تا زمان آیین غسل تعمید و نامگذاری، نامش پنه لوپه بود. او دختر لیسینیوس، حکمران شهر مگدونیا بود. لیسینیوس برای دخترش یک عمارت باشکوه ساخت. پنه لوپه به همراه دایه‌اش و تعدادی خدمتکار در این قصر زندگی می‌کرد. او یک معلم خصوصی بنام آپلیان داشت که به او علوم مختلف را آموزش می‌داد. این معلم مسیحی بود و به او چیزهایی درباره‌ی دین مسیحیت آموخت. بعد از گذشت زمانی پنه لوپه دین مسیحیت را پذیرفت. پنه لوپه آیین غسل تعمید را انجام داد و نام ایرینی بر او گذاشته شد. او پدر و مادرش را تشویق کرد تا به دین مسیحیت ایمان بیاورند. لیسینیوس بهمراه همسرش وحدود 3000 نفر به مسیحیت ایمان آوردند و از بت پرستی دست کشیدند. پدرش از شغل خود استعفا داد و خودش را وقف خدمت به مسیح کرد. از آن پس سنت ایرینی شروع به موعظه‌ در میان کافران کرد.

حکمران جدید، سنت را نزد خود فراخواند و از او خواست دست از موعظه درباره‌ی مسیح و آیین مسیحیت بکشد. اما او در مقابل حکمرانان با سرسختی به دین خود اعتراف کرد و بت‌پرستی را نکوهش کرد. سنت ایرینی بارها مورد شکنجه قرار گرفت تا اینکه مردم شورش کردند. مردم شهر مخالف با شکنجه‌ی دوشیزه‌ی بیگناه خود بودند. آنها به اعتراض به حکمران جدید پرداختند و در نهایت او را از شهر بیرون انداختند. بیش از 10,000 نفر توسط سنت ایرینی دین خود را تغییر دادند و به دین مقدس مسیحیت گرویدند. او از شهری به شهر دیگر سفر می‌کرد و آیین مسیحیت را موعظه می‌کرد.

کلیسا آگیا ایرینی
کلیسا آگیا ایرینی

طراحی کلیسا آگیا ایرینی

از آنجایی که برنامه‌ها برای ساخت یک کلیسای جدید به تاخیر افتاده بود، مقامات رسمیِ کلیسا به یک معمار بنام لیساندروس کافتانزوگلو (1811-1885) دستور دادند تا یک نقشه تعمیر و نوسازی برای کلیسا آگیا ایرینی طراحی کند. آنها کلیسایی می‌خواستند که بتواند از عهده‌ی خواسته‌های رو به افزایش مردم بر آید. پروژه تعمیر کلیسا در ماه آگوست سال 1846 شروع شد. این کلیسا با الهام از عناصر کلیسا‌های قدیمی ساخته شد. مردم، شهردار آتن و اداره درآمد عمومی بر روی این پروژه بزرگ سرمایه‌گذاری کردند.

کلیسا آگیا ایرینی
کلیسا آگیا ایرینی

سبک معماری کلیسا

این کلیسا دارای یک گنبد و دو مناره با سبک نئوکلاسیک می‌باشد. این بنای اصیل سبک معماری رنسانس غربی را با تاثیرات بیزانس و بهره‌گیری از نئوکلاسیک ترکیب می‌کند. یک شاخصه‌ی معماری دیگر، حضور صدف حلزونی در دو طرف می‌باشد، که به نوشداروهای کوه آتوس اشاره می‌کند.

می‌توان گفت این معمار بااستعداد توانسته است با ترکیب سبک‌های مختلف، ویژگی خاصی را برای معبد به وجود آورد. نوری که از پنجره‌های گنبد عبور می کند، در فضای داخلی و تاریک کلیسا یک فضای زیبا و شگرف ایجاد می‌کند. در داخل کلیسا سه نیم دایره حلزونی شکل وجود دارد. یکی از آنها در محل تحصن و دو تای دیگر، همانطور که پیشتر گفته شد، در اطراف قرار دارند. از آنجایی که طاق‌ها پشت سرهم قرار گفته‌اند، این طاق‌ها باکمک ستون‌ها، سالن‌ها را از هم جدا می‌کنند.

دامنه موضوعات نقاشی‌های روی دیوار محدود به تصاویر سنت‌ها می‌باشد. بر روی تعدادی از دیوارها نوشته‌های مختلفی به چشم می‌خورد. نوشته‌هایی از جمله نقل قول‌هایی از کتاب مقدس انجیل را می‌توان در این کلیسا دید.

در سال 1850، کلیسا در یک حالت نیمه تمام افتتاح شد و در سال 1892 تکمیل گردید. کلیسا در روز بزرگداشت آگیا ایرینی، یعنی در پنجم ماه مه جشن می‌گیرد.

در سال 1972، وزارت فرهنگ، کلیسا آگیا ایرینی (سنت ایرینی) را به عنوان یک بنای یادبود اعلام کرد. در سال 1995، این بنا باردیگر بوسیله دانشکده عهد عتیق دوره بیزانس تعمیر و بازسازی شد.

بنابراین دیدن کردن از این کلیسای زیبا و جذاب که بخشی از تاریخچه‌ی آتن را به نمایش می‌گذارد خالی از لطف نیست.