ساختمان مدور روتاندا گالریوس

( 5٫00 امتیاز از 1 رای )
Loading...

روتاندا گالریوس

ساختمان مدور روتاندا گالریوس، قدیمی‌ترین اثر باستانی در شهر سالونیک است. این اثر در قرن چهارم ساخته شده و یکی از مهمترین بناهای تاریخی ثبت شده در یونسکو می‌باشد.

ساختمانی مدور و بزرگ که اول بعنوان مقبره رومی و بعد از آن کلیسای مسیحی و سپس بعنوان مسجد از آن استفاده شد. ساختمان استوانه‌ای دارای قطر داخلی 24.5 متر و ارتفاع 30 متر است. قطر دیوارها دارای 6.3 متر ضخامت هستند.

فضای داخلی این ساختمان با موزاییک‌های اولیه‌ی مسیحی تزیین شده است. در قسمت بیرونی ساختمان مناره بلند و نازکی که تنها مناره‌ی باقی‌مانده در شهر است به چشم می‌خورد.

نمای بیرونی ساختمان روتاندا
نمای بیرونی ساختمان روتاندا

تاریخچه‌ی ساختمان

ساختمان روتاندا در بین سالهای 305 تا 311 میلادی در زمان گالریوس، امپراتور رومی به عنوان ساختمانی چند منظوره ساخته شد. گمان می‌رود گالریوس این ساختمان را برای مقبره‌اش در نظر گرفته بود ولی هیچ‌ وقت چنین استفاده‌ای از آن نشد.

در بسیاری از داستان‌ها و افسانه‌های مسیحیت ذکر شده است که در سال‌های آخر فرمانروایی گالریوس با اینکه او به شدت مریض بود اما ظلم و ستم او در شهر سالونیک افزایش پیدا کرده بود. گفته می شود دختر او بطور مخفیانه یک مسیحی بود که به همین دلیل نیز به قتل رسید.

روتاندا از نمای بالا
روتاندا از نمای بالا

زمان ساخت روتاندا گالریوس

ساختمان روتاندای گالریوس در اواخر قرن چهارم یا اواسط قرن پنجم به کلیسای مسیحیت تبدیل شد، تخمین زمان دقیق تبدیل این ساختمان به کلیسای مسیحیت بسیار سخت می‌باشد.

با توجه به اینکه هیچ سند تاریخی در مورد این اتفاق موجود نیست، زمان تبدیل ساختمان روتاندا به کلیسا را با توجه به مدل موزاییک‌ها و جایگاه تاریخی سالونیک(تسالونیکی) در قرون اخیر میتوان تخمین زد. با توجه به مورد دوم گفته شده ( جایگاه تاریخی سالونیک) سالونیک همیشه یک شهر مهم بود و بعد از توسعه‌ی بندر توسط کنستانتین این امر بیشتر و بیشتر تقویت شد.

در اواسط قرن پنجم ، با تبدیل این شهر به پایتخت و مرکز اصلی ارتش در غرب ، شهر از قبل هم مهم‌تر شد. سالونیک به سرعت شکوفا شد و روند سریع توسعه را در اواسط قرن ششم طی کرد.

بسیاری از کلیساهای بزرگ در این دوره ساخته شدند؛ پاناگیا اچیروپویتوس، سنت دمتریوس و هوسیوس دیوید همگی از جمله کلیساهای متعلق به این دوران هستند. به همین دلیل این دوره، دوره‌ای منطقی برای تحول  روتاندا و دکوراسیون آن بوده است.

با وجود سبک کلاسیک، طرح اولیه‌ی مسیحی ساختمان و موزاییک‌های ساختمان، دانشمندان را به قرن چهارم، که احتمالا زیر نظر امپراتور تئودوسیس اول بین سالهای 379 تا 395 ساخته شده‌اند، راهنمایی می‌کند. این تئوری در اکثر کتاب‌های راهنمای تاریخی پذیرفته شده است.

ترک های عثمانی از سال 1430 به سالونیک حکومت کردند و در سال 1591 این ساختمان به مسجد تبدیل شد. 1591 میلادی در واقع سال 999 در تقویم اسلامی بود که به نظر برخی پایان دنیا قرار بود در این سال اتفاق بیفتد.

خوشبختانه در تبدیل این ساختمان به مسجد ، موزاییک‌هایی که تا آن موقع دوام آورده بودند، آسیبی ندیدند و فقط روی آنها را رنگ شد. بعد از زلزه‌ی مخرب سال 1978، ساختمان روتادا بازسازی گسترده ای شد.

نمای داخلی روتاندا
نمای داخلی روتاندا

آنچه در روتاندا گالریوس خواهید دید

روتاندا ساختمانی با ساختار عجیب و غریبی است. بطوریکه تماما از آجر ساخته شده و شکل آن بصورت دایره در داخل دایره‌ای دیگر است و ضخامت دیوارها 20 فوت است.

برای تبدیل این ساختمان به کلیسا، مسیحیان سالونیکی طاقچه‌ی قسمت شرقی ساختمان را به قوس تبدیل کردند. از دیگر تغییرات این بود که یک محراب به کلیسا اضافه شد و ورودی را از قسمت جنوب غربی به قسمت شمال غربی ساختمان انتقال دادند و یک حیاط خلوت هم ساخته شد.

یک راهرو قوس‌دار در قسمت بیرونی و پشت محراب ساخته شد که در گذر زمان تخریب شده است. مناره مستقل ترکی تنها مناره‌ی بازمانده در سالونیک است.

موزاییک های داخلی ساختمان
موزاییک های داخلی ساختمان

فضای داخلی ساختمان از موزاییک‌های پر زرق و برق دوره‌ی بیزانس پوشیده شده بود، که تنها چند قطعه از آن باقی مانده است. در اطراف حیاط ساختمان روتاندا گالریوس قطعه سنگ‌های مرمری باقیمانده از کلیسای بیزانسی وجود دارند مانند آمبو و انواع مختلف دیگر از قطعه سنگ های مرمر حکاکی شده ، سنگ قبرهای یهودیان و غیره.

در طی قرن‌های گذشته بیشترین آسیب وارد شده به این اثر توسط زمین لرزه بوده است. موزاییک‌ها به سبک هلنیستیک هستند و بعضی از آنها بهترین نمونه از صنعت موزاییک‌سازی باقی‌مانده از این دوره هستند. کیفیت کارها و بغرنج بودن شغل، محققان را به این نتیجه رسانده است که به احتمال زیاد کارگران اهل قسطنطنیه بوده اند و احتمالا توسط امپراتور به آنجا فرستاده می شدند.

از قسمت‌های باقی‌مانده و منابع دیگر امکان بازسازی صنعت موزاییک‌سازی اصلی وجود دارد که موضوع کلی آن نشان‌دهنده‌ی دومین بازگشت مسیح است.

موزاییک‌های ساختمان

موزاییک‌های سقف گنبدی از بین رفته است و خوشبختانه طرح زیرین آنها هنوز باقی مانده است، که مسیح را در لباس باشکوه بنفش نشان می‌دهد که نشسته یا بر روی جایگاه ایستاده است و صلیبی در دست چپ گرفته و دست راستش را بالا برده است. این یک نمونه از نفوذ هنر امپریالیستی در هنرهای اولیه ی مسیحی است.

درام گنبد ( قسمت زیرین گنبد ) 8 ضلعی است و هر یک در چارچوب معماری دارای تزیینات سمبلیک خاصی مانند ( نوار، لامپ ، کتاب ،کبوتر و طاووس و غیره ) هستند و بر دو یا سه شهید قدیس در حال دعا با لباس‌های متفاوت هستند، تاکید دارند.

کتیبه‌های موجود دارای نام، شغل و ماه مراسم هر یک از قدیس ها هستند. آنان قدیس‌ها شرقی هستند و همگی تحت فرمان دیوکلتیان امپراتور رومی (284-305) به شهادت رسیدند.

انتخاب و گروه‌بندی این قدیس‌ها جالب است، مثال شناخته‌شده‌ای در هیچ جای هنر بیزانس مانند انتخاب این قدیس‌ها دیده نمی‌شود. بسیاری از مراسم با تقویم‌های شناخته‌شده‌ی کلیسا چه لاتین و چه یونانی در تناقض است و بعضی از اسامی در هیچ جای دیگری شناخته شده نیستند، مثلا در نوشته‌های دوره بیزانس هیچ اسمی از سربازی بنام لئو که در ماه ژوئن بشهادت رسیده است وجود ندارد .

ساختمان روتادا در سال 1999 بازگشایی شد ولی همچنان تا سال 2009 داربست‌های تعمیراتی اطراف موزاییک‌های باستانی ساختمان را پوشانیده بودند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *