روستای وولیسوس

Loading...

روستای وولیسوس

روستای وولیسوس شهر قدیمی وولیسوس ،طبق گفته‌های استرابو مورخ و جغرافیادان معروف، در میان قسمت غربی از جزیره خیوس قرار دارد. این روستا در نزدیکی روستای الینتا قرار گرفته است.

این شهر قدیمی برای محافظت از ساکنین شهر در برابر دزدان دریایی ساخته شده بود. شهر در قسمت دامنه‌ی کوه آمَنی و بر بالای تپه‌ی قرون وسطی قلعه‌ی وولیسوس ساخته شد. قلعه‌ی قدیمی، بلیساریوس نامیده می‌شود. مورخ و جغرافیادان معروف تاسیدیدس این شهر را وولیسوس وولیکو می‌نامد.

هومر شاعر معروف هم از وولیسوس نام برده است، حتی در سنن باستانی گفته می‌شود که هومر در این شهر زندگی کرده و شعرهاي زيادي گفته است. سخن دیگری هم هست که می‌گویند هومر در روستای وولیسوس بود تا به فرزندان پادشاه خیوس آموزش بدهد. در روستا جایی وجود دارد که به خانه‌ی هومر معروف است.

تاریخچه‌ی روستا

وولیسوس دقیقا در مکانی ساخته شده است که سابقا شهری کوچک و باستانی به نام “وولیسوس وولیکو” وجود داشت. این شهر محل زندگی شاعر و داستان‌سرای یونانی “هومر” نیز بوده است. بنابراین به راحتی می توان متوجه شد که ساختار وولیسوس بر اساس سنت‌های این شهر طراحی شده است.

ساحلی در کنار وولیسوس وجود دارد که در گذشته راه ارتباطی این منطقه با آتن بود. در سال 1412 قبل از میلاد مسیح، نبردی بین مردم این منطقه (وولیسوس) و گروهی از خرابکاران شکل گرفت. مردم آتن به کمک مردم محلي خیوس توانستند در این نبرد پیروز شوند. گروه خرابکاران از هم پاشیده شدند. علاوه بر این، فاتحان فرانکس بعد از این مسئله تصمیم گرفتند تا یک برج دفاعی در آن منطقه بسازند. این امر باعث تسهیل حمل و نقل کشتیرانی شد.

در سال 1856، به قلم فاستل دکولانجس، پرورش کرم ابریشم اولین فعالیت مردم ساکن روستای وولیسوس بود، اما در اواخر قرن این فعالیت از بین رفت.

ووليسوس در گذشته

وولیسوس در گذشته به جهت موقعیت مکانی و قلعه‌ی بزرگی که در آن وجود داشت به عنوان شهر دوم درنظر گرفته شده بود. به همين دليل در زمان قديم مرکز بسیار مهمي بود،  بعد از پایتخت جزیره‌ی خیوس، این شهر در شمال خیوس مستقر بود و شکل و آیینی جدا از بقیه‌ی مردمان خیوس داشت.

روستای وولیسوس
روستای وولیسوس

تعداد زیادی از اسامی محل‌های بیزانسی و قرون وسطایی، قلعه‌های شخصی، موسسه‌های قرون وسطایی، صومعه‌ها و کلیساها، هرکدام شاخص‌هاي قرون وسطایی خاصی مربوط به روستای وولیسوس هستند که آنها را از بقیه‌ی روستاهای جزیره‌ی خیوس متمایز می‌کند.

در تاریخ چیزی به عنوان یورش و تهاجم به وولیسوس ذکر نشده است. این نمایانگر این است که قلعه سالم مانده و شکل قرون وسطایی خود را حفظ کرده است. شکل قلعه به‌ صورت ذوزنقه‌ای می‌باشد که دارای شش برج مدور است. قلعه از طریق یک تونل به دریا متصل است. در قسمت خرابه‌های قلعه که امروز قابل مشاهده هستند، کلیسا و دیوارهایی مربوط به قرون وسطا دیده می‌شود.

موقعیت روستای وولیسوس

به‌خاطر موقعیت کوهستانی روستا مهاجمین از سمت دریا حمله می‌کردند، جایی که شرایط آب و هوایی‌اش باعث به گل نشستن مهاجمین می‌شد.

 روستای وولیسوس در دوران امپراتوری بیزانس گسترش یافت و شکوفا شد. در دوران باسیل اول مقدونیه، در سال های 866 تا 867 جزیره در مقابل حمله‌ی دزدان دریایی توسط اعراب محافظت می‌شد.

دلیل وجود قلعه‌ها و برج‌های دفاعی در شهرهای ساحلی هم محافظت در مقابل دزدان دریایی بوده است‌. در بعضی شهرهای ساحلی برج دیدبانی با فواصل یک تا سه مایلی ساخته می‌شدند. در آن قسمت تونلی وجود دارد که ساحل را به داخل قلعه متصل می‌کند. در بنادر، برج‌های دیدبانی به شکل قوی‌تر و بزرگ‌تر ساخته می‌شدند که این دیدگاه در وولیسوس هم وجود داشته است.

در زمان آمدن کشتی دشمنان، مردم به جهت انتقال اخبار برج‌های دیدبانی وظیفه دارند به یکدیگر خبر دهند تا قلعه از ساکنین شهر محافظت کند.

روستای وولیسوس
روستای وولیسوس

منابع مربوط به ژنو می‌گویند وولیسوس دارای هفتصد خانه، چندین کلیسا، تولیدی ابریشم بزرگ، روغن، انجیر و گندم بوده است.

این شهر دارای تاکستان‌های بسیاری بوده که از آنها نوشيدني‌هاي معروف درست می‌شده است. اکثريت مسافرین، مردم وولیسوس را بد قضاوت می‌کنند. آنان را از نظر شخصیت و عادت‌هایشان، با بقیه مردم خیوس دارای فرق بسیاری می‌دانند و شاید به این خاطر است که تمام ساکنین شمال غربی به دور از تاثیرپذیری دیگران بوده اند.

ساکنین روستای وولیسوس

مردم این روستا برای قرن‌ها از مشکل بیماری جذام و ترس از آن رنج می‌بردند. دلیل اصلی ضعیف توصیف شدن شخصیت اهالی وولیسوس در قرون مختلف، مهاجران قرون وسطایی یا زندانیانی که از کشورهای آسیایی به آنجا آورده می‌شند، بوده است.

مسافری فرانسوی به نام تستیووید در کتابش به نام “جزیره‌ی خیوس” درمورد محلیان وولیسوس اینطور نوشته است: “بعضی از محلیان وولیسوس زیاده‌روی های‌رقت انگیزی می‌کنند، حتی برای آموزش گدایی به ازمیر ترکیه رفته‌اند و حتی وانمود می‌کنند مریضی‌های مختلفی دارند.

حتی برای طبیعی بیشتر جلوه دادن، در زیر لباسشان ساقه‌ی سیر می‌گذارند تا رنگ و روی آدم‌های مریض احوال را داشته باشند. وقتی  پول خوبی از این طریق از مردم دزدیدند به وولیسوس برمی‌گردند و مثل شاهزادگان زندگی می‌کنند.

وولیسوس با وجود دوردست بودنش توسط ترک‌ها سرکوب شد. شخصیت ساکنین، زمین بی‌حاصل و دوری‌اش از مرکز کشمکش، کمک کرد تا تعصب ترک‌ها اثر کمتری بر این روستا داشته باشد. رفتار محتاطانه‌ی ساکنین روستای وولیسوس با ترک‌ها باعث شد زندگی امن‌تری نسبت به سایر نقاط جزیره تحت اسارت ترک‌‌‌ها داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *