دلفی

Loading...

دلفی

در پای کوه پارناسوس، در گوشه ای که توسط دو سنگ فادریادس درست شده، محراب دلفی قرار دارد که یونانیان باستان آن را مرکز جهان قلمداد می‌کردند. طبق افسانه های قدیمی، زئوس (پادشاه خدایان در اساطیر باستانی یونان) دو عقاب را به جهان فرستاد تا مرکز آن را پیدا کنند و عقاب‌ها مکانی که امروزه «دلفی» نامیده می شود را به عنوان مرکز دنیا معرفی کردند. دلفی یکی از دیدنی ترین مناظر دنیا را دارد و برای قرن‌ها مرکز دین و فرهنگ و نماد اتحاد یونانی‌ها بوده است.

دلفی
دلفی

نگاه تاریخی

تاریخ دلفی را براساس افسانه‌های یونان باستان باید در ماقبل تاریخ جستجو کرد. در ابتدا این مکان، به کره زمین بخشیده شده بود و توسط «پایتون»، مار بزرگ و مخوف که بعدها آپولو (پسر زئوس) آن را کشت محافظت می‌شده است. جایگاه مقدس آپولو توسط کرتانس ساخته شد که اين جايگاه نماد اين بود که خدای بزرگ یونانیان به شکل دلفین از بندر دلفی داخل شدند.

قدیمی‌ترین اثراتی که از منطقه دلفی یافت شده مربوط به دوران نوسنگی است (4000 سال قبل از میلاد) که از غار کوریکیون آندرون یافت شده است و اولین آیین های مذهبی در این منطقه ایجاد شده است. بقایای زیست گاه مردم مایسن در داخل محراب دلفي یافت شده است اما شواهد پیشه و اشتغال آن‌ها تا قرن هشتم قبل از میلاد بسیار ناقص و کمیاب است. بعد از این زمان بود که فرقه «آپولو» ظهور کرد و توسعه محراب آغاز شد.

یک نقش برجسته از مبارزه بین خدایان و غول ها در دلفی
یک نقش برجسته از مبارزه بین خدایان و غول ها در دلفی

اتحادیه آمفیکتیونیک

محراب دلفي مرکز اتحادیه آمفیکتیونیک بود، انجمنی متشکل از دوازده قبیله در جنوب یونان که اهمیت سیاسی و دینی داشت. اتحادیه آمفیکتیونیک اداره و سرمایه محراب دلفی را کنترل می کرد. آن ها روحانی و دیگر مقامات را از میان ساکنین دلفی انتخاب می کردند. در قرن ششم پیش از میلاد با پشتیبانی اتحادیه، نوعی حکومت مستقل در محراب تشکیل شد که قلمرو، سیاست و مذهب آن در سرتاسر یونان گسترش یافت. در همین حال بازی‌های «پایتیان»، دومین رقابت ورزشی بعد از المپیک در یونان که هر چهارسال یک بار برگزار می شود هم مجددا از سر گرفته شد.

بین قرن ششم و چهارم قبل از میلاد، «اوراکل» (خدای دلفی در نظر یونانیان باستان) در اوج خود بود. افراد شهری، روستایی و افراد عادی به طور یکسانی با او گفتگو و مشورت می کردند و شکر گزاری خود را با مشهور کردن او و دادن هدایا ابراز می کردند.

اوراکل

 مردم گمان می کردند که اورکل از آغاز خلقت وجود داشته است. همین محبوبیت و اعتبار اوراکل بود که باعث دو جنگ در قرن های چهارم و پنجم قبل از میلاد شد. محراب دلفي در قرن سوم پیش از میلاد توسط آتولیاها تسخیر شد. حدودا یک قرن بعد در سال 191 پیش از میلاد، رومی‌ها در جنگ با آتولیاها پیروز شدند و آن ها را از شهر دلفی بیرون راندند. در زمان حکومت امپراطوری روم بر یونان، محراب توسط بعضی از امپراطورها توسعه داده شد و توسط برخی هم غارت شد.

چشم انداز دلفی
چشم انداز دلفی

افول اوراکل

ظهور جنبش فلسفی عقلانی در قرن سوم قبل از میلاد باعث کاهش اقتدار اوراکل شد، با این حال پرستش آن تا قرن دوم میلادی ادامه داشت. «تئودوسویس» امپراطور بیزانس در نهایت اوراکل را منسوخ کرد و اسلاوها محدوده دلفی را در 394 پیش از میلاد نابود کردند. با ظهور مسیحیت، دلفی به یک حوزه اسقفی تبدیل گردید ولی در قرون ششم و هفتم متروکه شد. چند سال بعد یک روستای جدید به نام «کاستری» در میان ویرانه های محراب دلفي رشد کرد که اکنون خود به یک جاذبه گردشگری تبدیل شده است.

باستان شناسی

تحقیقات باستان شناسی دلفی در سال 1860 توسط آلمان ها آغاز گردید. سال 1891 دولت آتن به یک مدرسه‌ی فرانسوی اجازه داد که کاوش های طولانی مدت باستان شناسی را انجام دهند. همان موقع بود که روستای کاستری برای آنچه «کاوش بزرگ» نامیدند برچیده شد. کاوش بزرگ از بقایای بسیار تماشایی پرده برداشت. حدود سه هزار نسخه خطی و کتیبه که در شناخت زندگی عمومی مردم یونان باستان بسیار مهم بود کشف شد.

امروزه سرویس باستان شناسی یونان و مدرسه فرانسوی آتن همچنان تحقیق، کاوش و حفظ دو محراب دلفی را بر عهده دارند. از تمام این اثر تاریخی فقط از مجموعه آتنی‌ها مقدار کافی مصالح سازنده اش محفوظ مانده که برای یک نوسازی کامل کافی باشد. محراب «چیوت»، معبد «آپولو» و «تولوس» نیز تا حدی بازسازی شده اند. در سال های 1927 تا 1930 شاعر یونانی آنجلوس سیکلیانوس و همسرش ایوا برای ایده «دلفی» و احیای یک مرکز فرهنگی جدید تلاش بسیار کردند که از جمله آن ها می‌توان به حمایت از تئاترهای باستانی اشاره کرد.

توصیف

مکان باستانی دلفی شامل دو محراب است که به آپولو و آتنا اختصاص دارند و بناهای دیگر بیشتر ورزشی هستند. قسمت های خارجی دیوارهای آن نشانگر سکونتگاه دلفی است. داخل دیوارها بقایای سه معبد واگذار شده به الهه بزرگ یونان باستان و «تولوس» معروف قرار داشت که امروزه نماد دلفی می باشد. دو معبد اولی از سنگ توف همان محل ساخته شده بودند و معبد سوم که از سنگ آهک بنا شده بود در انتهای غربی محراب قرار داشت. محراب همچنین شامل جایگاه های مقدس زئوس پلیوس، آتنا ارگان، آتنا زوستریا و هایجیا، باقی مانده های یادبود دو قهرمان محلی به نام های فیلاکوس و آتونوس که از دلفی در برابر ایرانی‌ها دفاع کردند و دو خزانه با سقف‌های مرمر می‌باشد. علاوه بر این ها یادبود مسیریابی ایرانی‌ها، مجسمه امپراطور هادریانوس و یک ساختمان که با نام «خانه کاهنان» شناخته می شود نیز وجود دارند.

یک جاذبه تاریخی با آثار فراوان

در شمال غربی جایگاه مقدس آتنا پرونایا یک ورزشگاه برای تمرین و یادگیری، یک استادیوم و تعدادی محل شستشو و حمام قرار داشته است. به علاوه قسمت شیبدار برای رفع تشنگی مسافران و استحمام آنان قبل از دیدار با اوراکل بوده است. محراب آپولو هم در قسمت مرکزی محراب اصلی است.

ساختمان های لوکس اما کوچک وقف شده که به عنوان خزانه شناخته می شوند برای ذخیره هدایا کوچک به کار گرفته می شدند ولی بالاتر از اینها برای نشان دادن هنر و شکوه شهر است. معبد با ابهت آپولو که متکی به یک دیوار چند ضلعی، جالب توجه است و از بالا محراب را، در تسلط خود دارد. در مقابل ورودی آن، یکسری آثار تاریخی تحسین برانگیز را می‌توان مشاهده کرد که اغلب توسط افراد ثروتمند اهدا شده‌اند. بالاتر از معبد تئاتر قرار دارد که محل اجرای تئاتر و رقابت‌های موزیکال است.

در بیرون محوطه دو محراب، سکونتگاه و گورستان دلفی واقع شده‌اند که در واقع در زمان های قدیم و دوران روم بسط داده شده‌اند.

یک استادیوم در محراب دلفی
یک استادیوم در محراب دلفی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *